Help me, Rhonda

Meepraten over Rhonda !

2012-02-22T02:27:00.002-08:00

Jarig geweest gisteren. Ongehoord respectabele leeftijd inmiddels, waar m'n interne gevoelsleeftijd (vijftien) nu nóg weer verder vanaf raakt. (Echt, als ik m'n ogen dichtdoe, voel ik me altijd ongeveer vijftien jaar.) En wat zijn sommige mensen toch ongelofelijk attent tegen deze sociaal taaaaaaaamelijk slordige tekenaar. Langs deze weg, veel dank voor alle berichtjes en telefoontjes nog maar even. Erg aardig!

Ik heb potverdrie trouwens nog wel es op het huisnummer gewoond, wat nu m'n leeftijd is. Niet te geloven. Lang geleden. In Leiden. Toen ik nog bioloog in de dop was. (Hee! En ik heb nu een héél hoog huisnummer. Als dat een vingerwijzing is, word ik dus extreem oud!)

Commercieel klusje inmiddels in de eindfase. Twintig illu's gemaakt. Alle inktwerk nu gedaan. Alles gescand. Nu, op dit moment, de boel aan het kleuren. Morgen of overmorgen dan uploaden die hap, bidden dat het allemaal naar wens is, en dan weer terug naar mooie Rhonda! YEEAAH!!

OFFFF . . .of zie ik daar nóg een klusje?

PS: Net gehoord. M'n signeren tijdens de Stripdagen in de stand van Stripschrift gaat helaas niet door. Zullen we desondanks dan afspreken in de kantine van die Stripdagen om half vier, blogvriend? Een van de ideeën uit de reacties van de vorige posting. Een soort life-discussie. Om es vrijblijvend met de benen op tafel, met iedereen die zin heeft, te brainstormen over de toekomst van de strip. Of misschien zelfs meer concreet over de toekomst van MIJN strip. Het beeldverhaal op de drempel van de nieuwe tijd. Wie heeft er ideeen? En wie weet hoe het allemaal verder moet met Rhonda? Totaal informeel, hoor. Het HMR-gesprek. Zaterdag 10 maart, half vier, daar waar de koffie is, Evenementenhal Gorinchem.

VANO verstopt zich !

2012-02-13T02:08:00.000-08:00

Blogvriend, ik zit me een beetje te verstoppen. Ik hou me stil. Ik post wel erg weinig hier. Beetje beschaamd.

Je raad het. Ik heb onze prachtige love-baby Rhonda weer voor een paar weekjes op de pauzeknop gezet. Ik moet het bekennen. Het is waar. Ik ben weer g e l d aan het verdienen. We leven in een gure wereld.

Hier wat details en afgekeurde schetsen van waar ik dan nu mee in de weer ben. Allemaal best leuk, hoor. Allemaal eerlijk werk. Maar ik droom elke dag van de laatste tekening. Dat ik weer verder kan met Rhonda. Een en ander natuurlijk onder het striktste embargo.

Inmiddels trouwens een aardige uitnodiging van de organisatie van de stripdagen gekregen om te komen signeren in de stand van Stripschrift. Leuk! Maarre is vast geen rijke club. Zou het brutaal zijn om toch een soort vergoeding te vragen voor zo'n hele dag signeren? Kost me toch een hele (werk)dag.

Crash Test Dummy?

2012-02-03T00:34:00.000-08:00

Een soort crash test dummy in een reddingsvest??

Commercieel klusje aangepakt. Stripje tussendoor. Alles Rhonda natuurlijk nu weer even in de pauzestand. Ik wou dat het niet hoefde.

Twee plaatjes

2012-01-22T07:19:00.000-08:00

Wegdromen . . .

. . . EN weer wakker.

Fraude!

2012-01-18T07:00:00.000-08:00

Nog maar even een detail van dat plaatje met die boerderij, uit een van de vorige postings. Als je goed kijkt, op de veranda twee kereltjes in sigarenrook, tezamen op een bankje.

Een paar plaatjes verderop zoomt de handeling in op dit tafereeltje. Weliswaar een acteur erbij, verder ongeveer dezelfde scene. Zelfde hoek ook ongeveer. Helemaal vergelijkbaar, toch een enorm verschil. Nu even niet verder lezen, blogvriend. Vergelijk ze es. EN?! Valt het je op? Stoort het? Kom ik ermee weg? Zie je m'n bedrog?

Hier ben ik keihard in, hoor. Ze zaten me gewoon even in de weg. Dat die overkapping nu niet instort! Razendsnel, tussen die twee plaatjes, twee pilaartjes van de veranda weggezaagd.

Broekemans

2012-01-15T02:39:00.000-08:00

Die broek van die boer. Kijk daar nou es naar. Werd op een of andere manier tijdens het schetsen steeeeeeds maar groter. Voller. Ballonachtiger. Een soort Goofy broek uiteindelijk. Inclusief bretels en grof aangezet kniestuk. Opeens helemaal gefascineerd op dat Disney-lijntje van die broek.

Dan kan ik dat niet laten lopen. Spelend kind.

Rhonda recept

2012-01-13T13:50:00.000-08:00

Flauw natuurlijk, maar te leuk om niet es doen hier. Men neme . . .

Jaren vijftig Bardot. Een flinke bodem meteen hoor. Niet te zuinig.

Piepklein scheutje Francoise Hardy erdoor. Niet teveel. Voor wat rafinnement.

Royaal overgieten met Jane Asher.

Vooruit, nog wat.

Da's ongeveer het recept voor de buitenkant. En dan netjes fris en modern, beetje vintage, proberen te presenteren, natuurlijk.

Pan's

2012-01-08T03:16:00.000-08:00

Kerst, jaarwisseling, katers en snottergriepjes succesvol achter de rug. Nog één keer "de beste wensen" dan maar, blogvriend. Speciaal voor jou. Het mag, geloof ik, nog net. Het nieuwe jaar aan de voeten.

"Gestaag" is natuurlijk helemaal geen woord voor deze snelle tijd, maar toch maar het beste woord voor de groei van m'n stapel HMR-pagina's hier. Ik weet het. Ik weet het. Het gaat veeeeeel te langzaam met je strip, VANO-tje. Dat gaat wel een puntje worden de komende tijd. Even negeren nog.

Want hoe leuk is toch, dat bouwen van die super gedetailleerde decor-panorama's.

Voor wie die kerst Eppo heeft gemist . . .

2011-12-28T05:55:00.000-08:00

Voor wie de Eppo niet heeft gezien. De Rhonda pagina's die ik voor de nieuwe versie eigenlijk niet meer wilde her-gebruiken, duivels slim nu TOCH nog gepubliceerd. Dit was de Vano HMR kerst-Eppo bijdrage:

De HMR 1.0-Special-prequel-non teaser/ Deel 0: HET EINDE! Schets . . .

En de inkt:

En wie had trouwens, in dat gekrioel op die oude pagina's, nog deze twee kereltjes ontdekt? Eén met z'n beroemde jasje, de ander met een tekenmapje (en meer haar, jaja!).

Fijne jaarwisseling, blogvriend!

Rhonda op een kerstkaartje . . .

2011-12-19T02:43:00.000-08:00

Ik vind kerstkaartjes leuk. Kan er niks aan doen. Zo'n stukje karton met een groet op de mat. Electronische groeten ook leuk natuurlijk, maar zo'n "real world" kaartje blijft natuurlijk su-pe-ri-eur.
Toch even wakker gelegen of ik Rhonda wel zou moeten inzetten voor ons jaarlijkse, klassieke "Frank,Hans,Boekenhalte" kaartje. Zo'n totaal ander strip-entiteit dan de BE-jongens. Zo'n ernstig meisje in zo'n moppige setting? Met Puppy en Poesje er ook bij? Haal je zo'n Rhonda-character daarmee misschien al meteen eh . . . omlaag? Wat doet dat zoiets het hoofd van de lezer? Credibility enzo.

Te laat. Verleiding niet weerstaan. Het doosje met de kerstkaarten is al gearriveerd van de drukker. Oplage gelukkig maar 475 stuks. Niet meer over tobben. Als ze straks de deur uit zijn, voer voor de vergetelheid, Hans.

Een beperkt aantal kaarten gaan we (met alleen voornamen) signeren aan de achterzijde. Afhankelijk van de geadresseerde sommige alleen door Frank, sommige alleen door mij, sommige door Caroline en mij samen, sommige door ons alledrie.

Hier een detail.

Nog even over die meta-realiteit enzo . . .

2011-12-13T03:37:00.000-08:00

Dat spelen met die gestapelde, getekende realiteiten kan me op een of andere manier erg fascineren, hoor.
Papieren acteurs met ook nog een papieren "eigen leven"? En bij welke realiteit hoort de tekenaar zèlf dan weer? Is die eigenlijk wel helemaal echt?

In de kerstbijlage van Eppo, van binnenkort, heb ik mezelf als strip-character opgevoerd. Nou ja, als weerspiegeling in een lamp dan. Een soort kerstbal shot. De gefantaseerde auteur mijmerend over het bestaande werk . . .

Tibet-tribute BE-HMR-Kerstkaart ( LET OP: deze posting bevat SPOILER !!!)

2011-12-07T12:29:00.000-08:00

Waarschuwing! Deze posting bevat een hele gemene spoiler. Als je doorleest weet je straks al een beetje hoe de BE-HMR kerstkaart eruit gaat zien! Als je dat vervelend vindt, NU snel wegklikken!

Okee. Even gescand uit m'n eigen, vergeelde, exemplaar uit 1968. Dit plaatje ( maar dan ook echt DIT plaatje, uit precies DIT exemplaar van DIT boek) van de onvolprezen Tibet fascineerde me als als kind bovenmatig.

Striphelden die op de bank doodleuk hun eigen albums lazen!!! Een soort getekende meta-realiteit. Die strip-lui konden dus uit hun rol stappen! Naar onze wereld toe! Door de mand gevallen! Ongelofelijk! Ei-gen-lijk waren het "in werkelijkheid" dus helemaal geen "echte striphelden", maar een soort papieren acteurs. Idioot genoeg was die "werkelijkheid" dan ook weer getekend! Geweldig vond ik dat! Een hele werkelijkheid erbij met één zo'n plaatje!
(Okee, vanaf hier NIET verder lezen als je met kerst bij de brievenbus verrast wil worden!)

Voor de traditionele kerstkaart (oplage 500, voor familie, vrienden en relaties) die Frank Jonker en ik jaarlijks versturen, wilde ik dit jaar graag een eerbetoon doen aan dit geweldige plaatje van Tibet. Hier m'n schets. De jongens EN Rhonda en ook nog dat hondje en die kat tezamen strips lezend onder de boom. Door de mand! Gewoon papieren acteurs! Natuurlijk nog maar een schets. Benieuwd hoe DAT allemaal wordt in inkt en kleur.

Eppo kerstspecial "Help me, Rhonda" trailer- voorproefje

2011-11-29T01:42:00.000-08:00

De special kerst Eppo. Of ik alvast toch ook iets Rhonda-achtigs wilde maken. Misschien een soort kleine prequel, ofzo? Hmmmm.

Ik vond meteen dat ik iets mafs moest gaan doen. Iets superspeciaals, wat echt "tijdschrift" ademde. Wat dáár, in een blad, het leukst zou zijn. Gekkigheidje. Lezerskadootje. Wat niet metéén naar een eventueel later album of naar zo'n beeldscherm te vertalen zou zijn. Waarom niet een soort ego-dokumentaal, monoloogje uit het verleden, waarin ik meteen mooi kon vooruitwijzen naar wat er komen ging. Een soort overshoulder-tekentafel-trailer, snapshot.

Hier wat details. Ik de fotootjes ernaast gezet. Kijk en vergelijk. Exclusief op deze blog en vanzelfsprekend nog topgeheim, dus alleen bestemd voor JOUW ogen, blogvriend.

Doku

2011-11-20T08:21:00.000-08:00

Fotoreferentie voor de salon onder de Zephyr Vista-dome.

Horizon/perspectief maar wat lager gezet (leek me spannender), dikke tapijt weggelaten (beetje druk), stoelen en traptreden wat aangezet (zwartbalans). En kijk es rechtsonder! Heb ik me daar toch opeens m'n eerste plaatje ondertekend!

Effe meekijken

2011-11-15T02:05:00.000-08:00

En nog maar es een paar detail-kiekjes. Nog niet helemaal af. Potloodlijntjes nog eens niet weggegomd.

Inktjes

2011-11-10T13:04:00.000-08:00

"Ren je rot, Rhondo" binnenkort in de Eppie!!!

2011-11-03T06:14:00.000-07:00

Commercieel klusje eventjes op pauze. Schetsen ingeleverd, klant erop aan het studeren. ENNNN weer terug bij Rhonda! Alles weer fijn op de tekentafel! Tot de telefoon gaat, weer even tijd voor m'n strip. Heerlijk!!!!

Ik zag trouwens dat Eppo inmiddels wat aandacht heeft besteed aan "Help me, Rhonda". Vorig nummer een klein Variaatje en dit nummer wordt m'n strip genoemd in de lijst deelnemers voor de kerstspecial! (weliswaar als "RED ME, Rhonda !") Hoe leuk is DAT?!

(Illu afkomstig uit Eppo 21-2011)
Die aangekondigde kerstspecial, daar ben ik inmiddels wel al mee in de weer gegaan. Deadline immers 25 november. M'n eerste idee, een soort prequel-stripje op het grote verhaal, heb ik, na enige aarzeling, toch maar niet gedaan. Daar leent dit verhaal zich vooralsnog nog niet zo goed voor.

Nee, blogvriend, ik ga voor dat kerstnummer iets volstrekt debiels doen. Es een beetje spelen met het medium strip. Echt iets wat ei-gen-lijk alleen in een tijdschrift kan. Beetje in de lijn van die ouwe "Pep-spotters" (prachtig werk was dat, toch!). Iets tussen een terugblik, een vooraankondiging en een zelfportret. Benieuwd hoe erg de redactie gaat schrikken . . .

Gestopt met Rhonda . . .

2011-10-27T06:46:00.000-07:00

Jeeez. Ik schrik er zelf van als ik het zo opschrijf. En het is niet eens een grap. M’n stapel Rhonda-pagina’s ligt niet meer op de tekentafel. Het spul ligt op de kast hiernaast. Maar geen al te grote zorg. Gelukkig gaat het maar om een tijdelijke onderbreking, blogvriend.

Je weet het. "Striptekenen op niveau in dit land is nou eenmaal een hobby . . .(mopperdemopper)"

Even dus een paar weekjes wat illustratie-klusjes aangepakt.

Helemaal niet eens vervelend werk, hoor. Aardige mensen, grappige opdrachten. Maarja, "alles Rhonda" wel gelijk een tijd stil. Wieweet. Tussendoor, als ze druk zijn met redigeren, misschien af en toe een dagje Rhonda?

Excuus dus. En geduldverzoek. Ons megaproject gaat allemaal (nog) een klein beetje langer duren. Dit is Nederland. Geen stripklimaat, hè. Onze Rhonda wordt een "Slow Comic" in de meest letterlijke zin.

Rhonda en RIK RINGERS???

2011-10-20T06:55:00.000-07:00

Even tussendoor. Commission (speciale tekening op bestelling) gedaan voor een erg aardige fan, die ook erg fan van Rik Ringers is.
Rik Ringers moest erop, en Arie Roos, maar ook Rhonda als Ursula Andress en Italiaans ijs en misschien dan wat dierbare Rik Ringers albums erbij EN dat allemaal aan de baai van het pittoreske Italiaans Ischia. Ennnn of het misschien dan een beetje een spannend verhaaltje kon lijken.

Niet bestemd voor publicatie, kun je met commissions je characters een beetje voor je karretje spannen. Ze es gek laten doen. Dit zien de andere striplezers toch nooit. En ik ben dol op Rik Ringers. Tibet is/was een ge-wel-di-ge tekenaar. Leuk klusje.

Occupy comic-street!

2011-10-15T02:41:00.000-07:00

Over de hele planeet verheffen vandaag allerlei zonderlingen hun stem tegen de banken, beursspeculanten en de ontsporingen van het kapitalisme in het algemeen. Tegen onze politici, die, voor zover ik kan zien, schijnen te wonen in de broekzakken van het bedrijfsleven. Over consumentisme als levensvervulling en hoe normaal het in onze wereld wordt gevonden om goedgelovigen, zwakken en sukkels te misbruiken. Vind ik allemaal wel errug mooi, hoor. Dat doet deze oude hippie wel wat. Misschien moet ik eigenlijk ook maar gewoon even naar Amsterdam vanmiddag.

Maarrrr misschien is het ook goed als ik, net als iedereen misschien zou moeten, heel voorzichtig en op m’n eigen wijze, van dat alles iets probeer te vertalen naar mijn eigen wereld. De zonderlinge, Nederlandse stripwereld. Waar ook wel een en ander mis is. Met het hardop denken op deze blog ofzo. Met filosoferen hoe het wellicht anders kan. Met al m’n halve tekentafel-ideeën, tussen het werk door. Waar was ik? Oja! Eppo!

Deze week weer met de Eppo redactie contact gehad. Er komt dus rond de kerst die extra Eppo. En ik heb het beloofd. Ik heb Eppo deze week beloofd dat ik daarin twee bladzijden zal gaan vullen. Met een exclusieve “Help me Rhonda” teaser! En die teaser zal eindigen met een tekstblokje met zoiets als: “. . . .Help me, Rhonda. Volgend jaar in de Eppo!”

Verder ben ik nog niet, hoor. Geen contract, geen deadlines, geen albumafspraken. Maar er is . . . een stap gezet. Nu kan ik niet meer terug.

De zakelijke kant

2011-10-11T04:02:00.000-07:00

Mooi moment. Wauw. Voor het eerst heb ik ‘m nu horen spreken, onze piepkleine “Rhonda strip internet community”. Het werkt dus echt. Gooi ik zomaar wat halve overwegingen in de lucht, krijg ik uitgebreid allemaal verstandige punten terug. Hoewel natuurlijk geen “meeste stemmen gelden” enzo , heeft het wel iets hartverwarmends, hoor. Vanuit de relatieve eenzaamheid van de tekentafel, opeens een paar mensen die gratis met je meedenken. Blogvriend, heel veel dank voor alle reacties op m’n vorige posting.

Een ding pik ik er even uit: Heb ik moeite met de zakelijke kant van het stripvak?

Scherpe vraag. Eerlijk antwoord? Absoluut heb ik daar moeite mee! Met de rotte kant ervan.

Ik heb het hier eerder over gehad. Er zijn veel dingen in dit vak die ik slecht begrijp. Moet ik effe mopperen, hoor. Vergeef me. Voorpublicatieprijzen zijn inderdaad volstrekt d e b i e l. En neem een stripboek. Ik teken de voorkant, de achterkant, titelpagina, het heeeeeeeele binnenwerk, ik zet de letters erin, ik doe/betaal de inkleuring! Op een of andere manier is het in de stripwereld dan zo geregeld dat dan toch 94% van de verkoopprijs van zo’n stripalbum naar andere, heel “belangrijke” en “onmisbare” andere mensen schijnt te moeten. Gebruikelijk percentage, hoor. Geldt voor iedereen. Okee. Ik begrijp dat een eventuele scenarist z’n deel moet, en de drukker, en de distributie, en de winkelier en de uitgever. Maar 94% royalties inleveren??? Hoeveel boeken moet je gvd dan wel niet verkopen, voor je iets verdient? En dan begin ik maar niet over onbetaalde signeersessies en aaaaaaltijd moeten smeken om je geld. Bij alle uitgevers!

Hans, genoeg leeggelopen. Maar dit is dus precies een van de redenen om deze blog te beginnen. Dit soort eh . . .klassiek totalitair kapitalisme, daar wilde ik juist zo min mogelijk meer aan meedoen. Geen rechtvaardig en werkend systeem. Dat wil ik niet meer. Daar wordt ik boos van.

Maar hee! Ik kan er misschien straks, met onze Rhonda, nog wel gebruik van maken, van de klassieke kanalen. Maar dan met zeer veel mate. Een deel van het publiek is namelijk nog op die manier georganiseerd. Daarna zie ik toch gewoon wel. Dank in iedere geval nog voor je input. Ik ga je op de hoogte houden hoe dit verder gaat.

En dan daarnaast pionieren. Wel zo interessant! Uw tekenaar blijkt opeens, op z’n eigen manier, ook een beetje zo’n anti-Wallstreet ninety niner.

Rhonda in Eppo?

2011-10-06T13:09:00.000-07:00

Het moest ervan komen. Het eerste grote dilemma voor “Help me, Rhonda”, strip 2.0, is aangebroken. Nu maar eens kijken of en hoe deze prille HMR-community (dat ben jij dus) zich een beetje betrokken is gaan voelen bij deze strip en welke geluiden ik nu ga terugkrijgen. Ik ga je een dilemma voor de voeten gooien, blogmakker. Zeeeeeeeeeer benieuwd.

Toen ik een paar maanden geleden paginaatjes begon te maken, was deze "ervaren" stripjongen eigenlijk –eerlijk waar- geheel planloos. Zeer onprofessioneel, natuurlijk. Ik zou gewoon wel zien. Er zat niets anders in m’n hoofd dan de strip zelf. Ik zou leven van liefdadigheid en tussendoorklusjes. Geen deadline, geen contacten, geen contract. Er was alleen het uiterst vage idee dat op een of andere manier “het internet” het hele striplandschap zou veranderen of allang veranderd had. Dat oude strip-systemen weliswaar vermolmd waren geraakt, maar dat –heel misschien- de strip-toekomst ook al een beetje was aangebroken.

Hier liep ik over te peinzen: Als ik nou een stel potentiële lezers helemaal vanaf de start zou kunnen “betrekken” in een gloednieuw stripproject. Op een eerlijke manier. Kleinschalig, fair trade-achtig. Echt een beetje mee laten kijken, mee laten denken. In discussie gaan, keuzes beargumenteren, verantwoording afleggen. Via het internet dan een soort gemeenschap, een community, rondom zo’n strip bouwen. Hoogwaardig. Exlusief. Weet ik veel, misschien zelfs een soort privileges verstrekken (de Rhonda club), kleine oplagen speciale prentjes uitgeven (voor clubleden?). Dat soort dingen. Zou ik dan u i t e i n d e l i j k, voor zo’n strip, een soort daadwerkelijke zelfstandigheid kunnen opbouwen? Financiële zelfstandigheid ook. Die dan uiteindelijk zelfs zou kunnen leiden tot een echte, papieren (jaja) uitgave? Helemaal losgezongen van de klassieke "derden", van uitgevers en bladen? Alle met behulp van het web? Direct van maker naar lezer? Van maker 2.0 naar lezer 2.0 ?

Inmiddels zijn we een paar maanden verder, en begint het uw tekenaar al een beetje te dagen dat bovenstaande toch misschien allemaal niet zo gemakkelijk zal gaan worden, als eerst gedroomd. Ja hoor, de eerste twijfels, zucht. Leuke plaatjes uploaden slechts een beginnetje en zo'n community bouwen toch ook weer echt werk. Allemaal tijd die dus af moet van het echte tekenwerk!!! Kan een stripmaker (als ik) dit eigenlijk wel alleen? Moet ik geen hulp/samenwerking gaan zoeken? Maar vooruit, stap 1. is gezet. De productie is lekker op gang en ik heb dit weblogje. En er is dus nog iets. . .

Ik heb op de Stripdagen een gesprekje gehad met Rob van Bavel. De grote baas van Eppo. Over Rhonda. Hij had (oa hier) vanalles gezien over Rhonda en gelezen. We hebben, hangend over een ballustrade, es wat vrijblijvend gebabbeld of Rhonda niks was voor Eppo. Ik heb 'm wat meer verteld over het verhaal. Handje gegeven. Niks definitiefs afgesproken.

Okee. Deze week week Eppo aan de telefoon vanwege wat vraagjes en beeldmateriaal van de strip. Ger Apeldoorn ging een klein Eppo Variaatje schrijven over Rhonda. Wanneer ik eventueel, ALS ik het zou doen, dan zou kunnen beginnen met publiceren, en of ik wellicht, eventueel, ter introductie dan, wilde overwegen iets Rhonda-achtigs te doen voor de speciale kerst-Eppo. Weer even vaag geantwoord. Ze zouden nog terugbellen.

Nu zit ik. Ik krijg het gevoel dat ik deze week plotseling op het randje van een papieren voorpublicatie ben gekomen. Blogvriend, je snapt het, het eerste, offieciële HMR keuzemoment lijkt zich opeens, onverwacht, aan te dienen. Wat nu ? Tussenschakel Eppo erbij? Voor die schamele 150 euri per pagina weg m'n gedroomde community-exclusiviteit! Of loop ik te zeuren? Moet ik het gewoon doen?

Rhonda in de Eppo? Wat vind JIJ ervan?

Naar een IDEE van Hanco Kolk . . .

2011-10-02T12:33:00.000-07:00

Blogvriend, ik vind dat ik het je NU dan eindelijk maar es moet vertellen. Hier op de Rhonda-blog. Dat is de plaats ervoor. Daar komt ie: onze geliefde Rhonda krijgt vanaf nu één echte vader en eh . . . een soort cyber-vader. Wees gerust, Hanco en ikzelf zijn er eerder opgelucht dan bedroefd over. Hanco, als schrijver, komt voortaan ten opzichte van het Rhonda-project, flink wat meer op afstand.

Toen Hanco en ik vorig jaar onze Rhonda opnieuw tot leven wilden wekken, hebben we het er -volgens m'n beste herinnering- wel uitgebreid over gehad, hoor. Dat ik deze keer wilde gaan "meeschrijven". Hanco de grote lijn, de plot, de gekke wendingen, de scenes, de lokaties, de grote spanningsbogen en intrige's. Ik zou dan de regie doen, het acteren, de dialogen. Maar toch ook wat van de kleine plotjes en kleine boogjes. Hanco's scenario, in tamelijk grove penseelstreken, zou telkens verder worden "ingevuld" en uitgewerkt door mij. En waarom niet? Over het verhaal waren we het immers roerend eens. Toch?

En we hebben het geprobeerd. Hanco aan het schrijven ik uitwerken en tekenen. Grote stukken, superleuke Kolk-scenario belandden in m'n mailbox. Links, fotootjes, doku. Ik kon aan de gang en ik ging aan de gang. . . . . . . totdat boem!

Achteraf zat het er ook wellicht wel een beetje aan te komen, hoor. We bleken gewoon niet meer dezelfde jongens van toen. Natuurijk is er in dit soort dingen nooit precies aan te wijzen wat er waar en waarom deze werkwijze dan uiteindelijk toch niet helemáál klikt, enzo. Vijftien jaar ouder is ook vijftien jaar verder natuurlijk. Pas als je aan het werk gaat, en je de ideeën begint te concretiseren merk je hoe fundamenteel verschillend je er dan soms toch nog toch tegenaan kijkt. Waar onze schrijverij elkaar ontmoette en waar het elkaar in de weg ging zitten. Affijn, we hebben het er maar eens over gehad en besloten dat ik, qua Rhonda, maar wat meer het voortouw moest gaan nemen. Ook qua schrijven.

Hier zijn we op uitgekomen. "Help me, Rhonda" wordt een graphic novel van Hans van Oudenaarden naar een IDEE van Hanco Kolk.

Zephyr

2011-09-29T12:32:00.000-07:00

Een graphic novel over identiteit

2011-09-22T04:33:00.000-07:00

Blogvriend, we leven in fascinerende tijden. In deze tijd, en onze maatschappij, heeft een mens de vrijheid om te “zijn” wie hij “is”. Beter nog, op een of andere manier lijkt het voor de moderne mens tegenwoordig zelfs mogelijk te “spelen” met z’n identiteit. Sinds het internet kan de moderne mens z’n identiteit “kiezen”.

Sociale media laten je jezelf “presenteren” op je sociaalst. Kunstenaars nemen massaal en onbeschaamd “zichzelf” als onderwerp in hun p-modernistische egodocumenten. Je lijkt in onze tijd te kunnen “zijn” wie je “wil” zijn. En dat identiteitsbeeld kun je dan ook nog eindeloos construeren en manipuleren. Fascinerend, zoals gezegd. Alleen . . . eh . . . wie bèn je dan eigenlijk?

Terwijl Hanco en ik destijds brainstormden over het verhaal van deze strip werd snel duidelijk dat we alletwee nu wel meer wilden dan de snelle actie/misdaad komedie, waar we vijftien jaar geleden aan waren begonnen. Wat zou zo’n strip als dit een prachtig voertuig kunnen zijn, om eens uit zoeken wat er nog meer zou kunnen met dit mooie medium. Volwassener, en dan zónder puberaal of cynisch te worden? Gelaagder, maar dan zónder koketterie en aanstellerij? Meer graphic novel, maar voor de argeloze lezer, desondanks wèl leesbaar en toegankelijk?

Okee. Probleem is nu natuurlijk, dat ik je nu hier op deze HMR-blog graag van alles over het verhaal zou willen vertellen, maar dat ik dan natuurlijk niet meteen het hele verhaal moet verklappen. Jeez. Hoe pak ik dat nou slim aan? Maar ik heb het beloofd. Misschien in wat algemenere termen? Beetje zweverig? Hmm.

“Help me, Rhonda” wordt een graphic novel over identiteit. Over “wie je bent”, maar óók wat anderen “van je maken”. Over hoe je zo’n image kan “construeren” en vooral ook hoe je jezelf daarin en daarna he-le-maal kunt kwijtraken.

Ons verhaal is gesitueerd in het begin van de jaren zestig. Voormalig acrobate Rhonda Kaplan is op drift. Rouw, schuldgevoelens en de maffia op haar spoor. Precies wanneer het er allemaal tamelijk slecht voor onze mooie protagoniste uitziet, ontmoet Rhonda in de “California Zephyr” een man die haar een bizar voorstel doet. Rhonda accepteert.

We komen nu terecht in de film-glitter-wereld van sixties Hollywood. Villa’s, parties. Zien we daar Frank Sinatra? Marilyn? Elvis? De man van de trein blijkt natuurlijk lang niet alles verteld te hebben. Wat eerst een eenvoudig klusje leek, blijkt opeens eindeloos ingewikkelder en loopt door een klein (chemisch) incidentje ook nog es totaal uit de hand. Er blijkt in de Hollywood prachtwereld onder het oppervlak iets te broeien. Zaken waarbij een beetje acrobatiek soms erg van pas kan komen. En de maffia duikt ook weer op en blijkt ook taaier dan gedacht. Je kunt het raden. Onze Rhonda verliest goed de controle.

In het tweede deel verplaatst het verhaal zich. Er gaat gefilmd worden op locatie. We gaan naar het Amsterdam van de jaren zestig. Hippies, provo’s. Nieuwe tijden knisperen in de lucht. Een maf decor, maar cruciaal voor het verhaal. Hier werken we dan uiteindelijk naar de apotheose van onze verwikkelingen en dat zal nog niet eenvoudig zijn. Om allerlei redenen krijgt onze Rhonda het namelijk erg moeilijk.

Wat wil die vent van de trein nou uiteindelijk? Hoe raakt ze de maffia kwijt? Red je je hieruit met meer acrobatiek, Rhonda? Wat wordt precies de rol van de “love interest”? En waarom blijkt dit opeens allemaal een politieke connotatie te krijgen? In welk wespennest is Rhonda terechtgekomen? Zal onze Amerikaanse, in dit kleine, exotische, Europese land, uiteindelijk weten af te rekenen met al haar nieuwe, maar uiteindelijk ook haar oude, problemen ? En wat heeft bovenstaande, in godsnaam, allemaal te maken met identiteit?

We gaan het zien. Vager kan ik het niet maken. Zoals ik het nu zie, twee of drie albums.

Een stukje verhaal . . .

2011-09-17T12:57:00.000-07:00

We schrijven Verenigde Staten, late jaren vijftig.
Het kleine, rondreizende circus van Joseph Kaplan had betere tijden gekend. Misschien dat de dood van z'n vrouw de reden was, hij wist het zelf niet meer, maar wat het ook was, haar dood was in ieder geval een goed excuus voor Joe om voortaan meer te drinken dan verstandig was. Verstandig voor een trapeze-artiest, de vanger van de "Flying Kaplans". De zaak stond er inmiddels beroerd voor. De schuldeisers zouden niet lang meer op zich laten wachten en het circus voorgoed sluiten. Het zou binnenkort wel eens de laatste voorstelling van de Flying Kaplan's kunnen worden.
Joe's dochter Rhonda, was de onbetwiste ster van de trapeze act. Een zeldzaam acrobatisch talent. Jong en mooi. Sinds haar moeder's dood, en dus op zeer prille leeftijd, meer en meer uitgegroeid tot enige, echte peiler van het hele circus.
Maar de jonge Rhonda leed. Onder de onzekere toestand. De extreme verantwoordelijkheid. De onvrijheid. Haar vader's drankgebruik. Op een avond vertelt ze Joe, dat ze het zat is. Het is tijd om haar eigen leven te gaan leiden. Rhonda wil weg. Vader is in tranen. Die avond valt Joe Kaplan, tijdens de act, voor de ogen van een verbijsterde Rhonda, te pletter in het zaagsel van de piste.

Maarrrrrr, dit is allemaal maar voorgeschiedenis. Belangrijke info wellicht natuurlijk, maar ons eigenlijke, èchte verhaal begint een paar jaar later. Daar vinden we mooie Rhonda terug met 500.000 dollar. In een opvallend koffertje. Anderhalve dag eerder meegenomen uit het maffiacasino waar ze die maanden daarvoor heeft gewerkt. Ze zit in een goedkope hotelkamer in een nare buitenwijk van Chicago. Het is midden in de nacht. Er staat iemand voor de deur.

Je kunt het raden. Die lui van de maffia hebben haar opgespoord en komen hun geld terughalen. En Rhonda een pijnlijk lesje leren, meteen óók maar. Hoewel weinig geslapen, denkt onze acrobate zich, in eerste instantie, nog wel uit deze benarde situatie te kunnen gaan redden. Inclusief koffer. Een acrobaat beschikt immers over handige moves en die mannen lijken uitgesproken sukkels. Dan komt er een derde man binnen.

Deze laatste man heet Carl en Carl is boos. Erg boos. Niet alléén om het geld. Dat is al erg genoeg, want Carl moet dat geld afdragen aan zijn bazen, de "vier en twintig". Maar ook omdat hij en Rhonda in de afgelopen maanden toch ook iets moois schijnen te hebben gehad. En dan gaat die meid er zomaar vandoor! Hee! Dit is persoonlijk. Carl is gekrenkt. Carl wil wraak. Carl gaat Rhonda vermoorden.

Wat te doen? Wat te doen? Inmiddels is de deur geblokkeerd en de kans te ontsnappen mèt het geld voor onze Rhonda verkeken. SHT! Dan maar doen, wat we allemaal, in zo'n situatie zouden doen. Rhonda springt van veertien hoog uit het raam.

Debiel natuurlijk. Al dat glas en die hoogte. Een zekere dood! Dat kan niemand overleven. Tenzij natuurlijk ... je een getraind ACROBAAT bent!!!

Volgende keer meer.

(Illustraties bij deze posting zijn allemaal uit het originele scenario van Hanco Kolk. Vijftien jaar oud en inmiddels volstrekt en grondig gewijzigd. Maar te leuk om niet eens te plaatsen! Dank Hanco!)

Weer een Rhonda krantentrailer.

2011-09-13T02:00:00.000-07:00

Sinds zaterdag te verkrijgen. de gratis BNS Stripkrant:

Bloemlezing der vaderlandsche stripcultuur. Van dát deel dat lid is van de "strip-beroepsgroep", tenminste. ook iets van mij erin. Een HMR-teaser-trailer in elkaar geplakt. Anderhalve pagina verknipt tot één krantenpagina. Tekstje ervoor, tekstje erna, blogadres erboven.

Voor wie zojuist dat blogadres heeft ingetypt, kijk even rond, van harte welkom op deze blog!!!!

Naar Praag geweest. Stripdagen gedaan. Snel weer aan de gang nu !!!

2011-09-11T12:34:00.000-07:00

Voorproefjes !

2011-08-24T12:34:00.000-07:00

Drukke dagen. Vergeet ik ook nog de hele tijd die "voorproefjes" pagina van deze weblog. Daar moet ik natuurlijk wel dingen op blijven zetten. Bij deze. Diner pagina erbij gezet. Handtekening en logo eronder geplakt.

En zie ik meteen ook dat ik al heel lang beloof iets te gaan vertellen over het verhaal. DAT doe ik de volgende posting. Beloofd.

Transplantaties . . .

2011-08-17T03:29:00.000-07:00

Die Jukebox is nog wel okee, maar is dat een jonge Erica Terpstra, daar op de voorgrond? En wat doet die kerel met die vetleren, HBS schooltas? En waarom zit niemand een BEETJE stil?

Toen ik een paar maanden geleden -na een pauze van vijftien jaar- opnieuw met Rhonda aan de gang ging, had ik het idee dat ik vrijelijk zou gaan plunderen in het oermateriaal. Okee, Hanco's nieuwe verhaal was niet helemaal identiek aan het oude. Maar met een beetje knippen en plakken, was er vast nog heel veel van het oude materiaal bruikbaar. En dan het nieuwe spul er een beetje omheen draperen. Ik zou wel gek zijn als ik dat hele begin helemaal opnieuw zou gaan doen.

SHHHT! Ik liep meteen muurvast. Het ging niet! Het ouwe spul paste niet! Ik kreeg het niet voor elkaar om het verhaal aan de praat te krijgen met die malle, oude plaatjes ertussen. Wanhoop! Ik geloof dat ik totnutoe drie plaatjes heb getransplanteerd. Hier maar es wat van het afgevallen, ouwe spul. Afgeschreven dus.

Komende zaterdag zal ik trouwens aanwezig zijn op het Kamper Stripspektakel. Heb ik m'n super-exclusieve RHONDA prent (dertig stuks, gesigneerd en genummerd) bij me. Albums signeren doe ik ik dit keer niet de hele middag. Ik zwerf een beetje rond! Dus zoek me even op (op een van de terrassen) en spreek me aan! Ik ben erg aardig!

". . . verschijnt dit najaar"??? DUH!!

2011-08-10T02:36:00.000-07:00

Klein, vals hoopje gehad dat je eroverheen zou lezen, blogvriend. Op die kekke Boekenkrant pagina in de vorige posting. Over dat "Help me, Rhonda verschijnt dit najaar" tekstje. Dat je het zou missen. Maar nee, hoor. Als een scheermes, natuurlijk!

Wat nu??! Onduidelijkheid! Vertrouwensbreuk! Wauw! Is dit geen geweldig moment om NU maar es een eerste stap richting m'n groei naar "stripmaker 2.0" te zetten!? Hier hebben we namelijk een soort kernwaarde! Verantwoording!!! Een verantwoordelijke, moderne stripmaker 2.0. (mijn droom) treedt bij onduidelijkheid immers onbevreesd z'n community (nog zo'n droom) van lezers tegemoet. Transparantie! Fair trade! Commitment van beide kanten enzo!

Eerst trouwens toch nog even snel de banale, platte uitleg: Via via hoorde ik dat de Boekenkrant wat ruimte had, en dit nummer es wat striptrailers wilde plaatsten. Deadline binnen tien minuten. De redactie van de krant wilde bij de pagina ook nog snel een begeleidend tekstje. Dat hebben bladen altijd graag. Paginaatje gestuurd. In m'n tekstje heb ik iets over de strip verteld en tenslotte geschreven dat we "in het najaar naar buiten zouden treden". Sic. Letterlijk. Ik was zelf ook wat verbaasd dat ze er dit van hadden gemaakt.

Maar goed, Stripmakertje 2.0. Nu zit je. Betrapt. Het is waar, hoor. Clean breast. Ahum. Ik heb inderdaad een begin van een plan om met deze strip naar buiten te treden. Een concreet plan. In het najaar.

Maar anders, op een andere manier, dan de klassieke lezer gaat verwachten. En nu komt de domper. Ik ga de details nog niet vertellen. Te vroeg. Nog niet uitgewerkt genoeg, blogvriend. Ik moet nog geduld vragen. Ik geef een hint.

Observatie: In de keiharde commercie worden creatieve producten, idealiter, via een soort systeem uitgebracht. Een belangrijke, nieuwe film bijvoorbeeld, wordt meestal eerst super exclusief voorvertoond op een paar exclusieve festivals. Dan komen de "sneak previews" voor fanaten. Dan wereldwijd alle premiéres. Dan gaat ie officieel de bioscoop in. Daarna komt ie op DVD en TV en tenslotte komt de dumping in het download-riool. Van hi-end naar lo-end.

En zie ik nou goed, dat het bij strip vaak omgedraaid is? Veel makers zetten hun spul meteen gratis en integraal op het net. Als je boft komen daarna misschien wat tijdschriften en kranten. Dan, bij succes dáárvan, de softcovers en de hardcovers. En tenslotte, bij enkele grootheden slechts, de super-speciale kleinschalige verzamelaarsuitgaven. Huh? Is dat niet van lo-end naar hi-end?

Kan dat niet anders?

Boekenkrant

2011-08-06T07:03:00.000-07:00

Iedere eerste maandag van de maand. In scholen, bibliotheken en boekhandels in Nederland en Vlaanderen. Refugium voor literatuur en nonfictie. 21.000 exemplaren. De Boekenkrant:

In dit nummer drie strip-trailers. Over interessante te verschijnen stripprojecten. En kijk nou es naar die middelste trailer, blogvriend, op pagina 8. Voor het allereerst iets Rhonda-achtigs in druk op papier: teaser-pagina "Help me, Rhonda".

Aan de gang met het logo.

2011-08-02T03:31:00.000-07:00

Even aan het spelen geweest met m'n logootje, hoor. Es kijken hoe ie "staat". Hier wat halve inktingen van de tekentafel hier.

Merkwaardig genoeg lijkt zo'n logo meteen "autoriteit" te krijgen zodra je 'm begint te gebruiken. DOORDAT je 'm begint te gebruiken. De kracht van herhaling. Overal opplakken en je gaat het gewoon "geloven", toch? Of wordt het nu allemaal weer erg gelikt? Gaat het er nu weer plat en commercieel uitzien? Wat een dilemma!

Dank trouwens voor de reacties! Hier en op facebook en in m'n mail! Maar hoe je logo nou te begrijpen, Hans? Ik leg het je uit, blogvriend. Hoe ik het allemaal had bedacht.

De zwarte, sixties-achtige, "dansende" letter verwijst naar Rhonda's verleden als acrobaat. Elegant, los en soepel. Maar tegelijk óók zwart en grafisch, want dit wordt een klassieke, ambachtelijke lijnstrip. Geheel handgetekend.

De kaartjes áchter de letters, verwijzen naar speelkaarten. Onze Rhonda, dat komt straks verderop in het verhaal, blijkt immers ook een verleden als croupier en "valsspeler" te hebben.

De kleur van het logo is herfstig en stemmig, maar niet "doom". Zo wil ik m'n strip hebben. Duister, maar niet "hopeloos".

Met de associatie naar film, die sommige mensen bij dit logo krijgen, ben ik trouwens erg blij. De filmindustrie gaat het decor vormen van het grootste deel van het verhaal.

Op zaterdag twintig augustus ben ik trouwens aanwezig op het Stripspektakel in Kampen. Dan neem ik een superspeciale, kleine oplage prent mee. Een pagina uit de strip, maar met afwijkende lettering. De titels die in de strip hier straks bovenaan komen te staan, zullen hier ontbeken. Dat je de achtergrondtekening helemaal kan zien. Een soort "exoprent".

M'n eerste Rhondaspul in druk. Puur als voorproefje voor de liefhebber. Genummerd en gesigneerd, oplage dertig. Prijs tien euro.

Logo? No logo?

2011-07-29T03:15:00.000-07:00

Even druk geweest, hier. Alles stilgelegd. Twee "tussendoor-klusjes" gedaan. SSHHT!! M'n Rhonda-blog!Waar was ik, blogvriend? Oja, ik ging es iets meer naar de practijk nu eindelijk. Genoeg gezeurd.
Striptekenaar 2.0 moest dus ophouden zichzelf te definiëren als een soort teken"bedrijf". Als productiefactor. Als een soort strip-producerende entiteit. Met doelgroepen, met strategietjes enzo. Weg met dat soort denken.

Naomi Klein's "No Logo" erbij gepakt. Weg met die merkgerichte consumptiecultuur door grote bedrijven die alleen maar proberen een merk te verkopen. Ambachtelijkheid. Gemeenschapszin! Die kant op, dan, Hans? Ook met strip? Ik voel me nu meteen wel een soort ouwe hippie. Wereldvreemd. Heerlijk! "Maak kaas, geen oorlog".

Maar goed, een logo is natuurlijk niet per definitie iets verderfelijks, Naomi. Ik verwacht immers van niemand dat ze hun identiteit gaan ophangen aan het logo van mijn strip! Als levende reclamezuil, ofzo. Een herkenningsicoon, kan ook een mooi begin zijn van een eerste practijkstap voor een stripproject. Herkenning kan ik wel gebruiken, straks. Iets "sixties-achtig", maar nog niet te flowerpowerig. Niet te jolig ook. Hmm. Zoiets als onderstaande?

Naar de praktijk . . .

2011-07-22T02:56:00.000-07:00

Heerlijk toch, dat theoretiseren. Ik ben er veel te dol op, blogvriend. Vanuit de studeerkamer vrijblijvend een beetje filosoferen over strip. Ik zou het liefst op deze blog, samen met jou, nog máándenlang academische bouwsels blijven construeren. Strip 2.1! Strip 3.0! Strip 10.0 ! Eindeloos doorouwehoeren. Erg Nederlands misschien? Of Frans? Die kunnen er ook wat van, die Fransen! Geweldig, in iedere geval.

Maar aan de andere kant. Wil ik toch ook weer niet, hoor. Strip is geen theoretisch medium. Uiteindelijk wil ik naar de praktijk. Daar is deze blog voor. Met een concrete strip op een concrete manier naar de lezer. Maar goed, nog even verder. Ik wil nu gaan toewerken naar een soort concreet uitgave-"model" voor m'n werk. Hoe, op welke manier, kan ik voorafgaande "inzichten" nou vertalen naar iets practisch? Naar lezers? Naar inkomen? Hoe zou dat eruit zien, Hans? Wat zijn de stappen?

Droom

2011-07-17T09:03:00.000-07:00

In 1919 richtten vier Hollywood grootheden de United Artists Corporation (UA) op. Het Hollywood studiosysteem begon in toenemende mate rigide te worden en producenten en distributeurs kregen steeds meer greep op salarissen en creatieve beslissingen. Charlie Chaplin, Mary Pickford, Douglas Fairbanks en D.W. Griffith begrepen dat ze hun eigen werk en toekomst beter zouden kunnen gaan controleren, als ze de zaken op alle niveau's in eigen hand zouden nemen. UA maakt vandaag de dag voornamelijk arthouse-achtige films.

Blogvriend. Laat ik nou es hier, voor onze vaderlandse strip "industrie", hardop zo'n soort kant op dromen. Wat zou uw tekenaar voor zich zien, als ie alle overbekende strip-gesomber en voorafgaande posts op deze blog een beetje zou uitpluizen en samenkneden tot het begin van een soort eerste, rauwe toekomstvisie? Een eerste "bleu sky" momentje. (Ja toch, Otto?) Droooooooooooomt u even met me mee . . .

1. Betrokkenheid
Stripmaker 2.0 gaat, anders dan z'n meer "industriele" voorganger, meer lijken op de klassieke ambachtsman, de locale voedselproducent. Met behulp van het internet treedt de stripmaker in contact met z'n publiek. Probeert z'n lezers bij z'n werk te betrekken. Maar dan ook echt en oprecht. Hier is werkelijk vanalles te bedenken. Er mag gediscussieerd worden over het werk, er komen open atelierdagen, er komen workshops. Verzin het maar. De ambachtelijkheid van strip mag gevierd worden. Er onstaat echt een soort community rondom de stripmaker. Je begint, als lezer, die stripmaker een beetje te kennen, te begrijpen. Mee te denken? Het wordt allemaal veel persoonlijker. Internet speelt hier een grote rol.

2. Eigen beheer uitgaven
Bij voldoende fans, enthousiasme en draagvlak organiseert stripmaker 2.0 vervolgens zélf de uitgave van z'n werk. Ook hier speelt internet een grote rol. Voorintekening en verkoop kan immers via het net. Dat uitgeven kan he-le-maal zelfstandig, maar waarom niet met behulp van een soort flex-uitgeef bedrijfjes? (bestaan die al niet?) De Stripmaker huurt voor elke specifieke uitgeef/distributieklus (niet zijn specialiteit), tegen een afgesproken bedrag, een apart bedrijfje in. Niet dus, op de klassieke manier, door meteen 90% van z'n royalties af te staan. (Gek genoeg, denk ik, als eind "product" nog steeds aan papieren uitgaves. Maar goed.)

3. Samenwerking
Okee, hier gaat het even om. Stripmakers gaan dus heel erg samenwerken. Echt als United Artists. Gemeenschappelijke uitgeeflabels? Virtual studios? Zoeksystemen. Op dit nivo onstaat er ook veel meer "community". Tips en truuks uitwisselen. Als iedereen z'n eigen uitgever moet worden, moet professionaliteit ook worden gedeeld. Amateuristisch gedoe mag benoemd worden.

De striptekenaar/samenwerkende tekenaarsverbanden komen in deze visie heel erg centraal te staan in de stripwereld. Alles begint en eindigt bij de maker. Minder gedefinieerd als cleane "business" factor, maar meer als "werkende mens". Mooi werk en een redelijk inkomen, daar moet het uiteindelijk om gaan.
Uitgaven worden aan de andere kant exclusiever, oplages kleiner. Maar omdat de middelmannetjes verdwijnen, gaat toch het meeste geld weer naar de maker. Geen uitgevers of winkeliers meer tussen maker en lezer. Dus misschien kan het dan financieel weer prima.

Voor het eerst dat ik het zo eens bij elkaar schrijf. Utopia? Doodgriezelig? Wie?

Het gaat om "ECHTHEID"

2011-07-15T04:11:00.000-07:00

Als ik nou zo door redeneer, krijg ik steeds meer het gevoel dat de toekomst van strip eigenlijk helemaal niet zal gaan over de “techniek”. Om welke platforms of welke app’s ofzo zometeen het stripmedium moeten gaan overnemen van ons geliefde, klassieke papier. Hou toch op met je app’s!!! Dat blijft, ik hoop dat ik niemand beledig, uiteindelijk allemaal toch oppervlakkig geneuzel. Allemaal vorm en buitenkant. Zoiets, die technische kant, verandert immers elke minuut. Morgen zijn er weer nieuwe app’s. Nieuwe gadgets. Nieuw internet. Daar gaat het, ten diepste, niet toch om? Neen, blogmakker. Uw tekenaar zit hier in een totaal andere groove.

Observatie:

Ik zie mensen honderden euro’s neerleggen voor twee uurtjes North Sea Jazz met Prince. Duizenden mensen duizenden kilometers afleggen voor anderhalf uur Nederlands elftal. (ALS je al een kaartje kon krijgen, tenmiste. Voor krankzinnig veel mensen was het al mooi om, tijdens de wedstrijd, in de BUURT van het stadion de pleinen te vullen) Ik zie een ongelofelijke opwinding rondom voorpremiére’s, aparte kledingmerken, Franse wielerronde’s, noem het maar op. Ik zie dat mensen heel veel geld overhebben om ergens exclusief “erbij te mogen zijn”.

En dat “exclusief” mag dan ook nog best een beetje duur. Je koopt blijkbaar niet alleen de momentane beleving, je verwerft hier meteen ook status voor de toekomst. “Reflected glory” en prima voor je ”credebility”. Zelfs al zie je ter plekke helemaal niks. Maakt niet uit. Hee, iedere sufkop kan nu immers ALLES al zien op ’t net. Twee klikken en je hebt het schermbreed in huis. Maarrrrrrr . . . dan natuurlijk altijd wel virtueel. Achter het ruitje. Onecht. Goedkoop. Enne dus . . . “goedkoop”.

“Erbij geweest zijn”. Dat is wel wat anders. Dat je dát kan zeggen. Dát doet het zeer goed bij de koffie-automaat, morgen. ECHTHEID telt!!!

Okee. Fascinerend cultuurfenomeen. Hoe dit alles dan te vertalen naar strip, Hans?

Stoepslet

2011-07-10T07:46:00.000-07:00

Als ik er zo over nadenk. Het lijkt inderdaad wat veel gevraagd van stripmakers om briljante strips te maken en tegelijkertijd de nieuwe ”verdienmodellen” voor de toekomst te ontwerpen. Een tamelijk idiote vraag aan creatieven. En toch. Waarom niet? Juist aan creatieven! Het is spannend. En het is nieuw. Ik heb er deze blog voor in het leven geroepen.
Misschien lopen we hier straks wel ergens tegenaan, blogvriend! En dan was JIJ erbij! Ik voel het in ieder geval erg als m’n verantwoordelijkheid om erover na te denken. En jij ook, denk ik! Anders las je dit nu niet! Ik denk absoluut dat het belangrijk is om te onderzoeken wat de rol van het internet kan worden voor strip. Ik hik, zoals gezegd, wel echter erg aan tegen die “stoepslet”status van het internet-beeldverhaal.

We moeten, denk ik, proberen te gaan leren van de muziekindustrie. Daar gebeurt vanalles interessants. En vooral OOK van wat er nu gebeurt in de voedselproductie. Slow Food, Voedsel uit eigen streek, kleinschaligheid, dat soort dingen. Daar ergens zit een antwoord voor strip, denk ik. Ik begin inmiddels te denken aan een soort “tweestromen-land” voor ons geliefde beeldverhaal. Een soort splitsing in I-strip en papierstrip?

strip1.0 Het digitale “Stoepslet”- model.
Krankzinnig aanbod. Extreem lage status. Soort fastfood, en dan ook voor niks. Snel, gemakkelijk en vooral gratis downloaden. Met reclame ofzo nog iets verdienen?
strip2.0 Het “Slow Comic” model.
Kleinschalig, persoonlijk. Onbespoten strips uit eigen streek. Papier. Upperclass. Duurder, maar dan wel oprecht.

Sommige 2.0 strips zullen dan (tijdelijk) in beide stromen te vinden zijn. Bv. ter promotie of bij digitale uitverkoop NA de luxe papieren uitgave. In een soort tussengebied, megaveel microtransacties en "bijna gratis", geloof ik dan weer helemaal niet. Daarvoor lijkt me de zuigkracht van "echt gratis" te groot. Die strips zullen uiteindelijk allemaal wegzakken in het putje van strip1.0

(PS: Inmiddels zet ik hier, zonder enig commentaar, zomaar pagina 3 van m'n nieuwe strip als illu in dit betoogje! Wereldpremiére, blogvriend. Binnenkort ga ik nou echt es iets vertellen over deze strip. )

Comic High

2011-07-08T13:23:00.000-07:00

Je hebt van die TV programma’s, die eigenlijk radioprogramma’s zijn. Babbelaars aan een tafel, bijvoorbeeld. Nou is TV een beeldmedium. Waarom moet zo’n radio-achtig babbeltafel-programma gvd dan weer op TV?
Er gebeurt daar NIKS met de mogelijkheden van beeld, immers. Er beweegt niks. Een mogelijk super-interessant program, en toch zap ik snel weg.

Het beeldverhaal, blogvriend, is natuurlijk niet ontwikkeld voor computer en internet (of voor TV, wat dat betreft.) Het maakt tamelijk slecht gebruik van de mogelijkheden van het nieuwe medium. Er beweegt namelijk helemaal niks in strip. En er is ook nog es geen spat geluid. Strip lijkt opeens een beetje . . . saai op zo'n scherm.

Nou weet ik wel van de I-pad en de E-reader enzo. En dat je daarop prima en comfortabel kunt lezen. Wat zeg ik, heerlijke zuig- en plopgeluidjes begeleiden de extreem prachtig uitgelichte hi-res bladspiegelwisseling-animaties! Zo mooi waren de kleurtjes nog nooit! Zo spetterstrak die lijntjes. Muziekje erbij, post meteen effe checken. Spelletje tussendoor. Facebook ernaast. Hee, er zijn tegenwoordig toch ook van die geanimeerde strips! Met geluid ook! Lezen wordt gewoon be-le-ven!

En toch. Daar zit ik dan met al deze I-pad-pracht m'n strips te lezen. Wat ben ik? Opgefokt, verveeld en ondankbaar. Wat doe ik verkeerd?

Weetje wat lekker is aan strip? Dat je er zo lekker naar kan staren. Zen. Lang en stil en gefocusd. Telkens hetzelfde stukje lezen. Okee, dit klinkt tamelijk autistisch, maar goed. Tot je de alleen nog maar abstracte patronen in de tekeningen ziet. Een soort "comic high". Zonder gezoem ef geruis, of die electromagnetische pixelvreugde in je gezicht. In het heerlijke besef dat er niks kapot kan. Laat maar vallen dat boek. Niks kan crashen. Tijdloos. Batterij nooit op. Ontwikkeld voor papier. Superieur medium. Strip op papier als su-pe-rieur LEESmedium.

Weetje wat ik begin te denken. Striplezen hóórt helemaal niet op computer en internet. Schermen maken strip saai. Internet is bij uittek een sociaal medium. Voor tweerichting-babbels, dienstverlening en porno. Daar hoort striplezen helemaal niet. Internetpromo voor strip prima. Erover discussieren, geweldig. Strip Lezen? Rot toch op!

Misschien moeten we, met strip, wel zo ver mogelijk weg zien te komen van dat internet!!!

Cheap-a-rino

2011-07-05T04:14:00.000-07:00

Strips zien er p r a c h t i g uit op je computerschermpje. Spetterstrak. Kleuren extreem fris. I-padje op schoot in vliegtuig en aan het zwembad. Lezen, bladeren en inzoomen in een flits. Duizend . . . -WAT? TIENDUIZEND!!!- strips mee op vakantie. HONDERDDUIZEND!!! In de auto. Op het perron. Allemaal helemaal gratis gedownload. Voor niks. Free! Heerlijk toch, zo'n "cheap-a-rino" koorts! Dat lekkere, opgewonden "alles gratis" gevoel! Voor strip. Da's toch een heel nieuwe richting voor het beeldverhaal. Totale beschikbaarheid, totale kosteloosheid. Versturen en kopiëren in een flits. Dat maakt dat internet toch maar mooi mogelijk! Alles voor nop. Het paradijs!!! Ge-wel-dig! Ik zeg: DOEN!!!

Tja. . . .en daar zit je dan, blogvriend, aan de rand van je tropische zwembad. Coctailtje erbij. I-pad proppievol met gigabytes gratis strip-spul. Tonnen PDF's, JPG's, noem maar op! En nu dan maar lezen.

Vraag je opeens af of je het eigenlijk wel WIL lezen, al dat gratis spul. PFFFFF. Misschien kun je eigenlijk wel iets leukers gaan doen bij dat zwembad. Of misschien ligt er wel ergens een krant. Leest ook wel zo lekker. Opeens voelt al dat "gratis" een beetje "g o e d k o o p" . . . Wat is HIER gebeurd?

Misschien herken je het niet, hoor. Misschien heb ik dit wel als enige, zo'n beetje katterig omslaggevoel. Dat gratis spul ook opeens zo gratis aanvoelt. Minder interessant wordt. Status verliest. Opeens zie ik ook allerlei extra minderwaardigheid.

JPG's, PDF's strips hebben eigenlijk geen status, lijkt wel. Het is eigenlijk niks. Een stom computerfile'tje. Opeens stoort het me, dat strip niet beweegt op je scherm. Dat het geen geluid maakt. Dat je het allemaal moet gaan zitten LEZEN! Jezus! Allemaal dingen die ik nooit voel bij papier . . .
Je hebt ook nog zo'n dure, kwetsbare afspeel-gadget bij nodig. Altijd koekeloeren via zo'n klein, koud schermpje. Niks échts in je handen. Illusie. Afstandelijk. Een lagere vorm van belevenis. Fake. Surrogaat. Strip lezen op de computer voelt waardeloos. Minderwaardig. Cheap-a-rino.

Computerstrip? De toekomst? Hm. Die kant ga ik mooi niet op. "Help me, Rhonda" wordt geen computerstrip.

Prachtig interview hierover ook met Terry Moore . Lees vooral het laatste stuk. Dank Otto voor de link.

In het Nederlands . . .

2011-07-02T06:24:00.000-07:00

Dáár ben ik dan. Vanaf nu in het Nederlands. Ik heb het een maandje in het Engels gedaan, maar dat beviel me dus uiteindelijk niet goed. Een Nederlandse weblog van een Nederlandse stripmaker over z'n eigen ambachtelijke, handgemaakte vaderlands product?? Veel beter in onze eigen taal, niet? Eh . . .nogmaals welkom, dan maar!

Even terug ook nog maar, dan. Ik ben deze blog gestart om een aantal redenen. Eerst omdat ik al een tijd rondloop met een soort vage onrust over de toekomst van "de strip". Ik maak inmiddels een paar jaar strips en ik zie, net als iedereen, v a n a l l e s veranderen. Publicatiemogelijkheden in bladen en kranten, verkoop van albums, beursbezoek, talentbegeleiding, inkomsten en waardering, en tenslotte alle nieuwe mogelijkheden van het internet. Er gebeurt van alles in ons mooie stripland, en iedereen houdt z'n adem in. Welke kant gaat dat op?

Blogvriend, ik denk allerlei allerlei ontwikkelingen te zien. Het lijkt me goed om daarover, en over allerlei mogelijke antwoorden daarop, hier, op deze blog, es wat te gaan filosoferen en van gedachten te gaan wisselen. Met collega's en geïnteresseerden. Met iedereen met goede ideeën.

Nou bestaan er toch een paar goede strip-forum's, open en besloten, waarop je daarover naar hartelust kunt discussieren, dus waarom dan zo'n hele nieuwe weblog optuigen voor zoiets, Hans?
Dat heeft te maken met reden twee. Ik wil hier, op deze blog, niet alleen een beetje vrijblijvend gaan brainstormen en nadenken over die strip-toekomst, Ik ga het hier allemaal ook meteen gaan TOEPASSEN! Ik wil die striptoekomst ook meteen gaan UITPROBEREN. De toekomst meteen, hier ter plekke, hands on, gaan vormgeven. Een blog over strip. Over het maken van een strip, op mijn eigen ambachtelijke wijze. En hopelijk ook over het publiceren van die strip, straks. En dat dan op een geheel nieuwe wijze, wellicht.
Deze blog moet gaan over het maken en publiceren, maar ook over het pionieren in de nieuwe tijd, met m'n gloednieuwe, eigen strip:

HELP ME, RHONDA.

Okee. Wat gaat dat practisch inhouden, dan? Kom ik op terug. Daarover later meer.

Get real, Hans! Think global, act local!

2011-06-27T05:01:00.000-07:00

An on-going thinking proces. An artist's journey of rethinking the way comics get published. This blog is supposed to be all about finding out if it's possible to get rid of the middlemen\phoney stuff\coorporative way of publishing comics. Using the internet. Maybe discovering new comic continents on the way! This blog is about trying to find new ways to get people involved in comics and stuff.

You know what? A few weeks into it, I find that blogging in the English language to an imaginary world-population is starting to feel kind of difficult to me. English is not my first language, so I find I keep having some trouble expressing the finer nuances of what I am trying to say.
Yes, I can see advantages in communicating to "the world". English is supposed to make this blog accessible to nearly everyone interested. People from all over the globe could join in the discussion and later read the book. If I would do that in English too. That's the thought.
But, in practice, being Dutch, I find I am constantly trying to communicate to Dutch readers in a . . . foreign language. Explaining stuff every Dutchman knows. Using English is starting to put up some kind of barrier, rather than a bridge. It feels phoney. I feels silly.

Sooo, with deepest apologies, I think it's best if I switch this blog over to Dutch. From now on, from the next posting onward, I'll talk Dutch here.

And hey! Know what! THIS might very well be an important first step, in my journey! Wasn't this blogging all about trying to create a community? There are some advantages in starting small, you know. Leaving out these faceless, English speaking zillions ( for now) will make this blog our exclusive . . . er . . . Dutch club. Shut out the world ( for now) to better start communicating to my fellow Dutchies? Hmm.

And on the more practical side, what if I finish my book, would I arrange payments and send packages all over the globe? On my own? Who am I? Amazon?

Nope. Step one: Get real, Hans. Go Dutch.

Going DUTCH ???

2011-06-23T03:19:00.000-07:00

Since I started this HMR-"redefining comics"-weblog, exactly one month ago, I have found out that apparantly more people out there were beginning to see what I thought I was seeing. The comic industry is changing in front of our eyes. I have had a lot of people reacting on my questions and thoughts. Here and more directly to me. I have had offers from friends, collegues and complete strangers, to sometime get toghether over coffee and discuss all this. And I can say I allready have and will do again. This discussion was exactly what I wanted! Thank you all !

At this stage, it's hard to draw some first conclusion. There seems however to appear some analogy with the music industry. You know. CD's are out, live concerts are in.

Mass distribution of comics are developing into this race to the bottom. Free stuff is everywhere. You can download an endless number of comics and never pay. Some comics-apps have been introduced that offer the possibility of micro-transactions, so that authors may eventually earn a micro-income, but no one has been able to get this stuff working as far as I know. Nope. Mass distribution is dead.

But THEN what? Live comic concerts?

(by the way, why am I doing this blog in english? Statistics tell me 90 percent of you readers is Dutch or Belgian! )

The beginning . . .

2011-06-15T08:05:00.000-07:00

Comics start out like this this:

Nono, that's wrong. They start like THIS:

Well, this comic started FIFTEEN YEARS ago. Writer Hanco Kolk's first idea's for an epic adventure comic set in the early part of the sixties, was born somewhere in the nineties. Starring this rather special heroine: 22 year old, card wizard, beauty and petty thief Rhonda Kaplan. And errr . . . I forgot to mention: somewhat of a trapeze-artist . . .

Looking around in the VANO studio.

2011-06-11T06:34:00.000-07:00

What's that? You 'd like to have a look around the VANO studio, now? To get some idea what all this material is coming from? Why, sure! Top floor of the house. Step right this way, madam, sir. Don't mind the dog. Our Nell is quite harmless. Wellcome, wellcome at the VANO studio.

Well, this is it, then. This is where is it all comes from. This is the place I did most of my drawing the past few years. Drawing table right under the tile roof. Computer to my right, illuminated table to my left. Yes there is a view. There are some nice neighbour gardens there.

And here's page two . . .

2011-06-09T03:33:00.000-07:00

Worldpremiere of "Help Me, Rhonda" page two. Check it out!

HELP ME RHONDA Page one . . .

2011-06-07T03:36:00.000-07:00

Fantastic!!! This weblog really seems to ignite the discussion I was hoping for! About the future of comics, and stuff. For now, mostly in Dutch! Check out my prior postings. Some blurry shapes allready seem to cristalize:

1. I need to build some kind of community around this comic. Maybe even around VANO, the artist?
2. I need to really involve the readers in the creative proces. Using the internet.
3. All this will culminate in a super-exclusive comicbook. Very limited edition. For HMR-believers only.

Okay, let's make a real start then. HERE it is!!! World premiere of "Help me, Rhonda" page one!

Sequencing

2011-06-02T04:05:00.000-07:00

The internet !!!

2011-05-29T05:57:00.000-07:00

But hey, enough wallowing in comicbook's glorious past. Enough of the decline.

Here's a thought. Over the years I got convinced that comicbookwriters and artists themselves have a huge responsability towards a succesful future for comicbook industry too. For it's up to them (that is errrr . . .us) to produce the magical and irresistable content that YOU, my dear blogreader, just want to read.

If it is the case that nowadays your classic comicbook publishers, distributers and shopkeepers, seem to be des-pe-ra-te-ly unsure, constantly hesitating, allways wanting to play it safe, artists and writers are obliged to look for new channels and opportunities to communicate with their audiences.

And wasn't there something called the internet?

My plan . . .

2011-05-27T01:46:00.000-07:00

To be perfectly honest . . . and in fact . . . I have no plan. No that's not true, I have a plan. But the plan is kinda embryonal at the moment. Yes. I am going to need your help there.

First a bit of a sad story. For the past twentyfiveyears or so, me and my collegues have had to witness, what can only be called the "permanent decline the comic industry" in Holland. Once a huge industy, over the years, newspapers started to cancel their funnies, specialized comic-magazines disapeared, booksales dropped dramatically. After fourty years of comic frenzy ( from WWII to somewhere in the eighties e v e r y b o d y got into comics) Holland somehow fell out of love with "strips".
And for what I can judge from here, hugely important comicproducing countries like Belgium and Franc have seen major, major changes too. And not all of them for the better. I pretty sure, it's the same story all over the world.

Yesssssssss, back then, my timing couldn't have been worse. Hans van Oudenaarden debuted into the Dutch comic-industy, only to see things crumble more into nothingness every ear. I desperately wanted to be in comics right at the time when Dutch comics had started to become . . . . a dying market.

First, let me introduce myself.

2011-05-24T03:20:00.000-07:00

Okaaaaaaay. But first things first. Before anything else, Let me introduce myself more properly. My name is Hans van Oudenaarden. I live in Holland, Europe, and for the last twenty years or so, I have been a comicbook artist.

All over the globe, where ever you are, "being in comics" means slightly different things, I suppose. Over here, in Europe, comics are mainly produced for publication in specialized comic-magazines and for "comicbooks". Roughly 8.5 to 11.5 inches booklets. 48 pages. Full color. Sturdy cover. No advertisements. We call 'm "Albums" over here.

In my career so far, I have done a few of these albums. Here are few from my "Bob Evers" series. A series I have done in cooperation with writer Frank Jonker. It's because of such an "album", I have started this blog . . .

HELP ME (to create my) RHONDA (comicbook)

2011-05-22T02:57:00.000-07:00

HELLO WORLD!!!! A very, very warm welcome to everybody out there in cyberspace who somehow managed to stumble onto this HMRcomic-weblog! Welcome to this . . . er . . . Help-me-Rhonda-help-me-to create-my comicbook-blog. This is my very first posting here.

But please, let me first introduce myself. My name is Hans van Oudenaarden. I am a professional comicbook artist. I live in Holland.

. . . and I've got a plan.